Komunikowanie potrzeb przez dzieci

baby-696981_1920Zanim pojawi się etap komunikowania się słownego małego dziecka z otoczeniem, wcześniej za pomocą środków niewerbalnych komunikuje ono swoje potrzeby. Zdarza się, że część z nich jest nieintencjonalna, przykładowo wodzenie oczami, a przy tym utrzymywanie kontaktu wzrokowego, następstwem czego może być uśmiech połączony z wokalizacją i ruchami kończyn, inne zaś komunikaty są wyrazem woli malucha.

Komunikacja niewerbalna dziecka z dorosłymi przede wszystkim charakteryzuje się udziałem gestów, dotyku, uśmiechu. Jednak pierwszą formą komunikowania się niemowlęcia z otoczeniem jest krzyk oraz płacz, dzięki któremu dziecko zawiadamia swoich rodziców o swoich potrzebach oraz przykrych przeżyciach, takich jak ból, pragnienie, głód, zmoczenie się, tudzież innych przykrych doznaniach fizycznych. Aby wywnioskować, z jakim rodzajem płaczu rodzic ma do czynienia, potrzebuje on skupić się na jego intensywności oraz ruchach ciała jemu współtowarzyszących. W zależności od potrzeb dziecka, jego krzyk przybiera na sile. Można to także porównać do formy wypowiedzi między dzieckiem, a jego opiekunem, w której maluch pełni rolę nadawcy, a osoba dorosła odbiorcy.

Na przełomie 2-4 miesiąca życia dziecka dodatkową formą komunikacji współtowarzyszącą krzykowi jest głużenie oraz ruchy całego ciała. W tym przypadku jednak głużenie oznacza dobre samopoczucie niemowlęcia. W późniejszym etapie życia dziecka tę funkcję „dziedziczy” gaworzenie, będące symptomem dobrego lub złego samopoczucia.

Z łatwością przychodzi małemu dziecku ekspresja stanów emocjonalnych w postaci gestów, mimiki, ruchów ciała, konkretnego działania, do których również można zaliczyć: tupanie nogami, kiwanie głową, wskazywanie palcem. Poprzez intencjonalność zachowań dzieci, która pojawia się z końcem pierwszego roku życia można uznać, że środki pozasłowne mają swój ogromny udział w kontakcie z innym człowiekiem. Wysyłanie konkretnego sygnału przez dziecko pokazuje ich świadomość odpowiedniej reakcji ze strony dorosłych.

Mówienie w sposób pośredni jest kontynuacją niewerbalnych sposobów komunikacji dziecka, ponieważ kształtowanie potrzeb komunikacyjnych oraz postaw rozumienia innych ludzi przez dziecko jako istoty społecznej, mają miejsce we wczesnym okresie jego życia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *